dinsdag 15 januari 2019

COM Mondial 2019


In het vorige bericht dat ik had geschreven, had ik net 3 mannen weggebracht naar de COM Mondial 2019. Dit is het Wereldkampioenschap onder de vogeltjes.
25000 vogeltjes strijden naar om hun gouden, zilveren en bronzen plakken, uiteraard binnen hun eigen soort/categorie.


Zelf deed ik mee om een keer mee te doen met zo'n gigantische show en wedstrijd. Daarnaast had ik lage verwachtingen voor eventuele winst. Maar na de super resultaten op de BeNeDu begon het toch een beetje te kriebelen. Zou het toch kunnen??

Dus met spanning zat ik thuis te wachten en hoopte ik dat ze hun best zouden doen. Maandag netjes gewerkt, dus voldoende afleiding gehad. Dinsdag moest ik ook aan het werk, en in de pauze zag ik ineens meerdere vogelkwekers reageren over een uitslag van de COM wedstrijd. He? Op dinsdag om 10.30 uur 's ochtends al bekend? Het zou pas woensdag rond 12.00 uur bekend worden gemaakt. 
Dus ik snel, met een licht verhoogde hartslag het internet op. En ja hoor, de uitslag stond er al op!
Snel zoeken tussen al die mensen naar mijn eigen naam, het stond tenslotte niet op alfabetische volgorde. En ja, gevonden! 

Ze hebben alle 3 gezongen! Toppertjes! Helaas geen prijzen maar ik ben erg trots op ze (alweer :P).
Ze hebben het best goed gedaan, als je nagaat dat ze geen dag rust tussen de BeNeDu en het WK gehad hebben.

Maar dan begint pas echt het lange wachten... Ik mocht de vogels namelijk pas op zondag ophalen! Eerst was er natuurlijk nog de tentoonstelling, dus ik moest nog even geduld hebben.

Toen het eindelijk zondag was, ben ik samen met mijn ouders in de auto gesprongen en richting Zwolle gereden. Direct zodra we naar binnen konden, renden we door naar onze vogeltjes. In een donkere kamer (wat hoort bij zangkanaries) konden we ze maar net vinden en zien. Het leek erop dat ze er goed uitzagen, maar we zouden het pas definitief weten als we ze mee naar huis konden nemen. Eerst was nog tot 16.00 uur de tentoonstelling waar we ook nog even overheen wilde lopen.

We zijn daarna begonnen met shoppen. We hebben weer nieuwe drinkpijpjes enzo gevonden, dat is altijd handig. Ook hebben we geshopt voor een geheim project, maar daar zeg ik verder op dit moment nog niets over.

Toen zijn we doorgelopen naar de vogels. Wat veel en wat een diversiteit weer! Je kon wel zien dat de meeste het zat waren, die wilde duidelijk naar huis. Kapotte staarten, vermoeide slapende vogels of zelfs angstige vogels waren helaas geen uitzondering. Het was tijd voor ze om naar huis te gaan.
Nadat mijn moeder nog even heeft staan fluiten met een mooie kromsnavel, zijn we richting de zangafdeling gelopen om daar te wachten tot we de vogels meekregen.





En toen was het tijd om mijn vogeltjes op te halen. Hup de koffer in, op een tafeltje ze even goed bekijken en de auto in.
Na een tussenstop om nog wat vogels om te ruilen met een medekweker zijn we snel naar huis gereden..

De vogels zien er top uit! Complimenten voor de verzorging van de zangkanaries hoor!

Nu mogen ze rustig bijkomen. De nieuwe mannen zitten apart van de anderen ook te wennen in de huiskamer. Gezellig hoor, weer hele andere geluiden dan die we al hadden. Ik ben erg benieuwd daardoor wat het broedseizoen gaat brengen. Die gaat al snel van start, als ik zo naar mijn onrustige popjes kijk. Leuk!

Op naar een succesvol 2019 met weer mooie verhalen en verassingen. 

zaterdag 5 januari 2019

BeNeDu

Eindelijk was het dan zover.
Na een toch wat teleurstellende uitslag wat het aantal punten betreft, op de lokale vereniging (niet de gewonnen prijzen natuurlijk), gingen we met goede moed de training in voor de BeNeDu. 
Wat is de BeNeDu? Leuke afkorting he! Het betekend BElgie-NEderland- DUitsland.
Oftewel een wedstrijd voor Timbradoliefhebbers uit België, Nederland en Duitsland die dan tegen elkaar strijden voor de eer.

De training verliep erg soepel en goed. De vogels zag je elke dag vooruitgaan in de zang en werden ook met de dag fanatieker. Gelukkig gingen ze niet, zoals vorig jaar rond deze tijd, in de drift. Hierdoor bleef hun zang mooi en rustig.
Nou moet ik hier ook eerlijk benoemen dat ikzelf niet veel heb gedaan aan de training voor de wedstrijd. Ik was weinig thuis in verband met studie, toetsen en werk. Mijn ouders hebben veel van de training en verzorging van mij overgenomen. Dankjulliewel!

Op woensdag avond 2 januari heb ik de vogels (9 stuks) samen met mijn vader weggebracht. Spannend hoor, maar ik had er een goed gevoel bij toen we weg reden. Dat zegt natuurlijk niets, er zijn voldoende andere erg goede kwekers! 
De donderdag was erg spannend. Het liefste liet ik mijn patiënten op mijn werk met rust en stapte ik in de auto om naar de vogeltjes te gaan luisteren en kijken. Dit heb ik niet gedaan hoor! Maar heb het wel gedacht haha.
Vrijdag was een lange dag.... Eerst heb ik er voor gezorgd dat er voor de vogels die naar het WK gaan een schone kooi klaarstond en heb ik een kooitje gepakt voor wat vogeltjes die ik die avond zou mogen ontvangen. Daarna ben ik in de auto gestapt en naar Dordrecht gereden. 
Net op tijd kwam ik aan om de keuring van het laatste setje timbrado's mee te kunnen luisteren. Mooie vogeltjes hoor! Een stuk zachter dan die van mij... o jee... De spanning steeg....

Na een hapje, drankje, avondmaal en tombola was het dan ein-de-lijk zo ver. De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking.
Hier hoort nog een stukje informatie bij vooraf: sinds kort is er een scheiding in de timbrado wereld. Je hebt verschillende zang"stromingen": de Classico's en de Floreados. Mijn timbrado's behoren tot de Classico's. 
De keurmeester die op deze wedstrijd de vogels keurde was een Spanjaard. Leuk hoor, om een echte Spaanse mening te krijgen over de Spaanse Timbrado's hier in Nederland.

Maargoed, de uitslag.
Eerst werden de winnende stammen en enkelingen van de Floreados bekend gemaakt. De spanning steeg langzaam maar zeker. 
Toen werden de winnende stammen van de Classico's bekend gemaakt. Super goede punten, ik dacht nog, dat halen die van mij nooit! Jammer maar niets gewonnen.

De enkelingen werden bekend gemaakt en ja hoor! 3e plaats gewonnen met 88 punten!!! YEAH! Mijn gedachten waren: "goedzo, ik ben benieuwd wat de rest heeft gedaan maar we hebben in ieder geval een hele mooie prijs behaald".




Ik ging weer netjes zitten na 3 zoenen te hebben gehad van de keurmeester (in Spanje zijn de blijkbaar 2x zoenen gewent, dus dat was even grappig omdat wij Nederlanders natuurlijk 3x zoenen haha) en was erg tevreden met het behaalde resultaat.
De voorzitter begon uit te leggen dat de 1e en 2e gelijke aantal punten hadden (89 punten) maar 1 puntje verschil hadden in de complexe toeren en dat dit dus de doorslag gaf in welke vogel 1e en welke 2e was geworden.

De 2e prijs ging daarom naar..... MIJ!!!

Huh?? Wat gaaf! Maar niet meer verwacht!
Dus ik snel weer opstaan, 3x zoenen met de keurmeester en weer vol blijdschap terug op mijn stoel. Wie zou de 1e plek hebben bemachtigd? Spannend...

De voorzitter sprak: "De 1e plek gaat naar..... Denise!"

Dat kan niet! Wij hebben dus goud, zilver en brons gewonnen! WAUW!

Maar.... toen moest de meesterzanger nog bekend gemaakt worden. Maar omdat de stammen (waar ik niet aan mee deed) zo goed hadden gescoord, is 1 van die timbrado's ook meesterzanger geworden. 
Tja, je kan ook niet alles hebben he?

Haha nee hoor alle gekheid op een stokje, wat een verbazing! Wat ben ik tevreden. Er is dus door mijn vogels goud, zilver en brons behaald op een internationale wedstrijd! Pfff daar moet ik nu nog van bijkomen hoor!!

Na het uitgeven van de vogeltjes, hup de auto in en plankgas naar huis. Want.... de volgende dag moeten we 3 knapperds wegbrengen naar het WK (COM Mondial 2019). 

Ik was eerst van plan om over de BeNeDu en de COM in 1 bericht te schrijven, maar ik maak er nu 2 aparte berichten van. 
Op het moment van het schrijven van dit blogbericht zijn net 3 timbrado's weggebracht naar de COM, en moeten we een paar dagen wachten op de uitslag. Ik ben erg benieuwd, maar heb geen hoge verwachtingen. De buitenlandse vogels doen het ook altijd erg goed. We gaan het zien... duurt nog heeeeeeel lang (3-4 dagen).

zondag 30 december 2018

Tico

Soms zit het tegen. En dat gebeurt (in mijn ervaring) altijd bij je beste vogels.
Tico is een hele mooie wildkleur mannetje die een goede en afwisselende zang heeft. Hij heeft afgelopen jaar de volgende scores behaalt:
Zilver op de jaarlijkse tentoonstelling van de EVKV de Kanarievogel Leidschendam-Voorburg
Titel van Meesterzanger op de wedstrijd van The Spanish Timbrado Society Nederland

Dus al met al kunnen we trots zijn op hem, en dat is ook de reden waarom ik heb besloten om met hem te kweken. 
Het koppelen ging erg goed, al snel was er een nestje in de maak en waren er een paar eitjes gelegd door zijn vrouwtje. 

Mijn mannetje zorgde perfect voor zijn meisje en heeft ervoor gezorgd dat haar niets tekortgedaan werd! Dan het spannende wachten. Zijn alle eitjes wel bevrucht? Zal het weer goed gaan dit jaar? En ja hoor, 13 dagen later kwamen de eitjes uit en lagen er 4 prachtige kleine baby’s in het nestje. Tot….

Het noodlot sloeg toe.. Ik word op mijn werk gebeld door mijn ouders dat het mannetje klem heeft gezeten en dat zijn poot de verkeerde kant op staat. Hij zit dik op de stok en lijkt weinig energie te hebben. O nee he… en dat met 4 jonkies…. Toen ik Tico zag zitten vreesde ik voor het ergste. Pootje leek bij de knie verkeerd om te staan. Wat doe je dan? Vangen en het risico nemen dat hij niet meer terug kan? En het ging net zo goed met dit koppeltje…. Wij hebben toen de keuze gemaakt om af te wachten. En wat bijzonder! Tico ging door met het verzorgen van het nest. Zelfs met een gebroken poot, zichtbaar erg pijnlijk, en af en toe lichtjes bloedend deed hij zijn vaderlijke plicht en zorgde ervoor dat de jongen geen zaadje te weinig kregen. De jonkies groeide goed op maar je zag dat dit een tol van Tico eiste. 

Helaas ging de pop ook nog eens plukken en stond hij er dus alleen voor. Hierdoor hebben 2 jonkies het niet overleefd, maar de andere 2 zijn dapper groot gebracht.

En toen kwam het slechte nieuws. Geadviseerd werd de vogel te verkopen om in een mooie volière te stoppen, kweken was geen optie meer omdat hij zijn balans niet meer kan houden.

Maar het is mijn topvogel! Zal je net zien…
Tico hebben we apart gehouden tot het pootje er vanzelf vanaf viel. Dit vond hij zichtbaar een bevrijding! Hij werd steeds actiever en kreeg meer energie. Wij keken hier aan de eettafel elkaar aan en besloten gezamenlijk toch te proberen nog een nest te krijgen met dit koppel, ondanks alle goedbedoelde meningen en adviezen over deze man. Dus hup, pop en man weer bij elkaar, nest erin en afwachten. En ja hoor, er werd weer een keurig nestje gebouwd en 4 keurige eitjes werden erin gelegd. Nou werd het pas echt spannend!

Tot 14 dagen later, ik kijk in het nestje en ja hoor! 4 prachtige pluizenbolletjes die actief om eten vragen. De man helemaal trots en is druk bezig de kleintjes vol te proppen met al het eten dat hij maar kan vinden. 

Uiteindelijk hebben 3 jongen de eindstreep gehaald en zijn gezond op stok gekomen. Ik ben met recht een trotse vogelliefhebber die elke dag volop geniet van het uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen van deze man!




zondag 16 december 2018

Kweekresultaat 2018 en de eerste wedstrijd

Een beetje laat, maar toch een verslag van de kweekresultaten van dit jaar. Dit mag niet ontbreken op het blog!

Even opfrissen:
Dit jaar heb ik met 4 koppels gekweekt. Ik wilde niet zoveel jonkies als het jaar ervoor, want je moet het tenslotte ook allemaal bijhouden en schoonhouden. Even een wat rustiger jaar (dacht ik haha).

De koppels waren:

  • Tico en Poekie
  • Bollie en Babs
  • Bob en Bella
  • Rico en Droppie
Ze hebben het allemaal super gedaan!

De kweekresultaten:
Uit de combinatie van Tico x Poekie heb ik 3 jongen overgehouden. Er zijn wel meer eitjes gelegd en deze zijn ook netjes uitgekomen, maar helaas liep het met Tico allemaal wat anders dan we graag hadden gezien. Hier zal ik in een later bericht meer over schrijven. 

Bollie en Babs mogen erg tevreden zijn. Uit deze combinatie zijn in totaal 8 jongen gekomen, waarvan er 5 blauw zijn. 

Bob en Bella hebben samen 9 kinderen op stok gekregen. 3 blauwe vogeltjes en 6 wildkleur. Leuk hoor!

Rico en Droppie hebben ook hard gewerkt samen. Ook dit koppeltje had 9 jongen!

Al met al mogen we erg tevreden zijn met in totaal 29 jongen. Ze zien er goed uit, eten goed en worden soms zelfs flink te dik haha. Maargoed ze zijn nog lekker jong, de mannen zitten ondertussen in training voor de komende wedstrijden (BeNeDu en COM Mondial WK).

De EVKV wedstrijd is al achter de rug. Deze was half november. Mooie resultaten!
De zangkwaliteiten vielen nog wel wat tegen maar we hebben wel wat prijzen binnen weten te slepen:
Meesterzanger, winnaar van het Bondskruis en Goud uit de combinatie Bob x Bella.
Zilver uit de combinatie Bollie x Babs.


Het was op het moment van de wedstrijd nog erg vroeg in het zangseizoen, dus ze waren niet allemaal volledig op zang waardoor de resultaten in de puntenaantallen tegenvielen. Maar ook de keurmeester gaf aan dat ze meer kunnen en dat ze nog door zullen groeien hierin. 

Dus ik ben erg benieuwd naar de resultaten in januari! Nog even geduld........

woensdag 7 maart 2018

Kweek 2018


Voor de kweek hebben we besloten dit jaar met 4 koppeltjes te werken. We houden 1 man en 2 poppen reserve, mocht er iets mis gaan met 1 van de 4 koppels.

Even voorstellen:
Het eerste koppel bestaat uit Tico en Poekie.
Tico is de man die meesterzanger van The Spanisch Timbrado Society is geworden met 89 punten.
De oom van Poekie was vorig jaar de winnaar van het goud bij de EVKV wedstrijd en haar vader heeft toen het brons behaald.
Een goede combinatie lijkt mij! Beide vogels zijn wildkleur, dus ik verwacht mooie wildkleur Timbrado’s hieruit.
Ondertussen hebben ze samen 4 kinderen en gaat het erg goed. Helaas is Tico gewond geraakt aan 1 van zijn pootjes, maar voelt hij zich dusdanig verantwoordelijk voor de kleintjes dat hij gewoon goed doorvoert en zorgt voor de kids! Het is echt een trotse papa geworden!

Het tweede koppel is Bollie en Babs.
Bollie is de winnaar van het goud, de bondsmedaille en de titel Meesterzanger met 90 punten op de EVKV wedstijd.
De opa van Babs heeft het Zilver gewonnen op het Nederlands Kampioenschap (Vogel 2016).
Dus ook dit was een mooie combinatie. Bollie is zwart-wit/Blauw van kleur en Babs is wildkleur.


Dit koppeltje heeft 2 kids gekregen die nu op het punt staan op uit hun nest te springen.

Het derde koppel is Bob en Bella.
Bob heeft geen prijzen gewonnen maar vind ik zelf een erg mooie man. Hij is wildkleur.
Bella is de zus van Bollie en dus de zus van degene met de meeste prijzen dit jaar. Zij is net als haar broer zwart-wit/Blauw van kleur.
Een spannende combinatie!


Bob en Bella hebben 5 kinderen op stok gekregen, en er liggen ondertussen weer 3 eitjes in het nieuwe nest. Ze doen het dus super!

Het vierde en laatste koppel is Rico en Droppie.
Rico is een man van buitenaf, met een andere soort zang dan mijn typische classico mannetjes. Hij heeft een keer tijdens een tentoonstelling goud gewonnen in een Stam met 89 punten, waarvan veel punten in bepaalde belangrijke toeren. Juist die zangtoeren mis ik bij mijn vogels dus vandaar dat ik hem dit jaar voor de kweek inzet.
Droppie is voor sommigen al bekend. Vorig jaar heb ik ook met haar gekweekt. Ze was zo’n goede moeder en ziet er prachtig uit, vandaar dat ik haar nog een keer inzet.
Ook dit is een spannende combinatie! Beide zijn wildkleur.



Het laatste koppeltje heeft 4 jongen op stok gekregen en heeft ondertussen ook weer 2 eitjes in het nest liggen. Gaat super dus!

Ik ben erg benieuwd naar de uiteindelijke resultaten. Wordt vervolgt….





Uitslagen van de wedstrijden


Het heeft eventjes geduurd maar hierbij de uitslagen van de wedstrijden van het wedstrijdseizoen 2017:
  • Vogelvereniging EVKV de Kanarievogel Leidschendam-Voorburg: Goud, Bondsmedaille en de Meesterzanger met 90 punten, zilver met 88 punten
  • The Spanish Timbrado Society: Meesterzanger met 89 punten
  • Nationale zangwedstrijd/District Zuid Holland: geen prijzen
  • Vogel2018 (Nederlands Kampioenschap): geen prijzen


We mogen niet klagen. Opvallend was dat hoe verder we in het seizoen kwamen, hoe slechter de vogels gingen zingen. Toen we eenmaal thuis kwamen van het Nederlands Kampioenschap in Zwolle werd duidelijk waarom dit zo was.
De mannen begonnen meteen de patsen voor de vrouwtjes! Het vermoeden is dat de mannen al in de “driftzang” zaten, en dus al klaar waren voor de kweek.
Dan hou je het niet meer tegen 😊

Volgende keer meer over de kweek van dit jaar!


dinsdag 5 december 2017

De wedstrijden van 2017

Het is weer zo ver!!!
Het wedstrijdseizoen 2017 is aangebroken.

Voor dat ik een stuk schrijf over het wedstrijdseizoen van dit jaar, wil ik nog even terugkomen op het vorige bericht.
Er was 1 mannetje die het overleefd had, maar wel een hersenbeschadiging eraan over gehouden had. Het leek erop dat hij een soort epileptische aanval kon krijgen als hij te veel prikkels kreeg. Op het moment dat hij in de volière zat, viel hij op de bodem, draaide rondjes en lag even te beven. Daarna sprong hij weer op en vloog rustig de volière door. De rest van de dag was hij erg moe, de volgende dag was er niets meer mee aan de hand. En dit herhaalde zich regelmatig.
Toen ik hem apart heb gezet, ging het super met hem. Geen aanvallen meer, dus ik was erg blij.
Tot op een dag ik beneden kwam om mij voor te bereiden op het werk. Ik zag hem niet in zijn kooitje zitten, dus ik ben snel goed gaan kijken. Hij lag in een hoekje, tikte continu met zijn snavel op de bodem en draaide alleen linksom. Hmm dat is nooit goed! Die heeft een flinke aanval gehad 's nachts denk ik, en nu een hersenbeschadiging opgelopen (vermoed ik).
De rest van de dag donker en rustig weggezet, kom ik 's avonds thuis uit mijn werk ziet hij er nog slechter uit dan toen ik ging. Hij keek je ook aan en het was duidelijk dat hij mij niet meer herkende.
Helaas heb ik hem toen uit zijn lijden moeten verlossen, dit was niet meer te doen voor hem.

Toen de selectie! Wat was het spannend dit jaar. Vorig jaar heb ik de eerste tentoonstellingen meegedaan met 13 timbrado's (3 setjes enkelingen en 1 stam), maar door dat gedoe met de zieke vogeltjes had ik een stuk minder vogels om uit te kiezen.

Uiteindelijk hebben we 12 mannen kunnen selecteren voor de wedstrijd en 3 reserve mannen achter de hand gehouden.

Toen begon de training weer. Omdat ik zelf druk bezig ben met 33,5 uur werk per week en daarnaast volg ik een Masteropleiding om mij de specialiseren in de Manuele Therapie had ik helaas niet veel tijd om de training zelf te doen. Gelukkig heeft mijn moeder die taak heel serieus op zich kunnen en willen nemen!

Na 3 weken intensief oefenen was het voor de vogeltjes eindelijk zo ver! Ze mochten hun best doen op de wedstrijd/tentoonstelling van vogelvereniging EVKV de kanarievogel Leidschendam-Voorburg.
Ik had de eervolle taak om de vogels voor te brengen voor de keurmeesters.
Erg leuk om een keer mee te maken!


En toen begon het wachten tot de avond, wanneer we de uitslag kregen.
WAUW! Wat hebben een aantal vogeltjes het goed gedaan! 1 van 90 punten, die is 1e geworden en heeft de titel Meesterzanger gekregen in combinatie met de Bondsmedaille!
Een ander vogeltje is 2e geworden met 89 punten.
Dus ik ben zeer tevreden.


Helaas was het volgens de keurmeesters nog wat vroeg in het seizoen, waardoor een aantal vogels (waarvan 2 van mij) niet gezongen hebben en de meeste nog niet goed op zang waren.

Maar goed, wij mogen niet klagen ;).

Zaterdag 9 november is de prijsuitreiking van de vereniging. Leuk!

De week erna, zaterdag 16 november gaan de vogels weer naar een andere wedstrijd, namelijk die van The Spanish Timbrado Society Nederland. Spannend!